10 Şubat 2011 Perşembe

She's effortlessly cool,
But circumstances can be cruel.’
Andy bell ,1990 çıkışlı  ‘nowhere’  albümündeki  ‘ dreams burn down ‘ isimli  şarkıda  ,böyle diyordu. Koşulların  acı oldugu fikrine  bu albumun ettiği yer  göz  önüne  alınacak olursa katılmamak   mümkün değil. 1988 yılında  kurulmus  oxford’lu Ride  dan  ve  aslında  çokta  çabuk unutulan  tarzlarından bahsediyorum. Diskografisinde   4 albüm bulunan   grubun , ilk  albumu  ‘nowhere’ .Ancak bu albüm –benim açımdan – öyle bir albüm ki ,diğer  üç albümü yapmasalarda  olurmuş.



Ethereal-shoegaze   gibi tarzları dinleyenler için   işte başlangıç sayılacak   grupların  -the chameleons ,cocteau  twins,TJAMC gibi- devamında  duruş  olarak  daha fazla  ana  sahneye  yakın bir album ‘nowhere’.  Aslında albumun bir başka  özelliği,  Oasis ,Blur  gibi  brit-pop  icra  eden  grupların var olmaya basladıgı donemlere  tarz  olarak  geçiş  albümü  gibi  olması.  Bu album  çok fazla İngiliz  bir album olmakla  birlikte gunumuz shoegaze –dream pop  icracılarının da  raflarında  en üstte  durması gereken  bir album. Çok fazla  teknik detaya girecek kadar eleştirsel bakış  açım olmadığından kelli ,açılış  şarkısı  ‘polar bear ‘ in reading festivalinde   gencleri ordan oraya  ucmaya  zorladıgına  eminim. Bu anlamda bir pogo  hareketi başlatmısta olabilir bu album  şu nacizane shoegaze dünyasında. ‘vapour trail’ albumu  listelere sokan  işte ‘ride ‘ isminin  duyulmasını sağlayan parça. Benim en sevdiğim ve  şiddetle tavsiye etiğim  ise ‘dreams burn down’. Bu albümü dinlerken ,hissiyat olarak  neden bilmiyorum ama  o döneme donmek  yasamak  ,işte  donem  festivallerine  falan gitmek istiyorum.

 Grubun sonradan  cıkardığı 3 albümü belki daha  sonra  detaylı inceleme  fırsatı  bulacağım,ancak yinede  dinlediğim birkaç single  sonrası  edindiğim fikir doğrultusunda söyleyebilirimki nowhere  den  aldıgım hazzı  alamadım.  Tamda  dediğim gibi  diğer albumler  daha fazla  brit-pop ve  hatta  indie   ye uzanmıs albumler. Nowhere de ki o   uplifting duygusu  diğerlerine pek  hakim değil.  1996 yılında  grubun dagılıp  andy bell in  hurricane #1  ve gay dad gibi   brit-pop icra eden gruplar kurması  ve sonrasında  oasis te  gitarist olması, nowhere  in  nerede  durdugunu acıklamaya yetiyor  sanırım . dinlenilse iyi olur diye  düşünüyorum.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder